از توانمندی دانش آموزان با نياز های ويژه زياد گفتم . اين بار از توانمندی معلمان گمنامی خدمت شما صحبت می کنم که فقط با پشتکار و احساس مسئوليت کار می کنند .امروز با دو معلمی بر خورد کردم که هر دو از منطقه محروم چهاردانگه آمده بودند .

سرکار خانم شجاعی مدير آموزگار دبستان زلم رودبار که از دو سه دانش آموزی صحبت می کرد که نياز های خاصی داشتند و برای رفع نياز های آنان از ما درخواست راهنمايی داشت البته بعد از مقداری گفتگو متوجه شدم که پس مراجعات مکرر به آموزش و پرورش چهاردانگه (کياسر) چندمين بار است که به آموزش و پرورش استثنايی برای دريافت راهنمايی برای رسيدگی به وضعيت دانش آموزانش مراجعه می کند. اين معلم سخت کوش نتوانسته با دادن نمره قبولی رفع مسئوليت کند . (انش آموزان مورد نظر او در پايه های سوم و چهارم تحصيل می کنند که هنوز حروف الفبا را نمی شناسند).

جناب آقای عاليشاه مدير دبستان روستای اروست که از سال تحصيلی گذشته تصميم گرفت تا به هر شکل ممکن که شده دانش آموز نابينای مطلق را که در روستای آنها زندگی می کند را به مدرسه بياورد و به او خواندن و نوشتن را بياموزد و با اين کار يک فرد را احياء کند.البته آقای عاليشاه بريل را از طريق تلفن با کارشناسان آموزش و پرورش استثنايی آموخت و توانست به اين دانش آموز روشندل آموزش دهد.

جالب اين هست که انتظار هر دو نفر فقط اين بود که به بياموزيد و راهنمايی کنيد ٬ غير از اين چيزی نمی خواهيم.