توی خيابان راه می روی. پسر معلولی به طرفت می آيد. دوپايش کج است. دستها قفل شده رو به بالا. دهان و چشم ها نيمه باز. قدرت حرف زدن ندارد. برای گفتن يک کلمه، همه ی بدنش به لرزش درمی آيد. خيال می کنی بايد...

 (برای خواندن بقيه  روز + نامه  را بخوانيد.) 

عنوان کوچه باغ هم نام وبلاگی است که خدمت شما معرفی می کنم.