دو قورباغه که داخل گودالی گیر کرده بودند تلاش می کردند تا بیرون بپرند که قورباغه های دیگر سر رسیدند و وقتی عمق گودال را دیدند فریاد میزدند که خودتان را خسته نکنید شما نمی توانید به بیرون بپرید.

بعد از مدتی یکی از قورباغه ها موفق شد و از گودال بیرون آمد همه دور او را گرفتند تا ببینند رمز موفقیتش چه بوده ، که متوجه شدند ناشنواست .

یکی را پیدا کردند تا با او ارتباط برقرار کند و سوالشان را از او بپرسد ، قورباغه ناشنوا گفت موفقیتم را مدیون شما هستم چون داخل گودال که بودم و بالا را نگاه می کردم میدیدم که چقدر با اشتیاق فریاد میزدید و تشویقم میکردید، لذا امیدوار شدم و تلاش بیشتری کردم تا موفق شدم.

  بعضی مواقع آدم آرزو میکنه ناشنوا باشه بهتره چون پیام های نا امید کننده را شاید حس نکنه و یا تشویق حساب کنه.

این مطلب از وبلاگ لنگر را هم بخوانید (کلیک کنید)