تمام وجودم مملو از انرژی شده و بیماری ام فراموش شده بود .

به ناگاه به ذهنم خطور کرد که این آفتاب چقدر کرامت دارد که اگر بخواهد به کسی نتابد، هم نمی تواند.

.... صدایی مهربان و لطیف به گوشم آمد ، پرده را ببندم ، 

 فرشته ای را در مقابل تختم دیدم . یکه ای خوردم و گفتم نه آفتاب مامور است که بتابد تا حیات ببخشد و احیاء کند و روح را جلا دهد.

... ادامه دادم واز فرصت استفاده کردم ، گفتم اجازه می دهید یک قیاس کنم ، شما هم مجبورید حیات ببخشید و احیاء کنید . شما هم فرشته نجات هستید ، فرشته ای که همچون خورشید که اگر بخواهد بر کسی نتابد ، نتواند.

خود خالق در مورد انسان فرمود که می تواند خلیفته الله باشد ، خلیفته الله رفتار خدایی دارد و حتما به همین منظور روح خدا امام عزیز(ره) فرمودند پرستاری شغل خدایی است .

زیر بنای منطقی آن شاید همان ربوبیت الهی است، همراهی و همراه بودن با بیمار، توجه به بیمار فقط و فقط برای احیائ مخلوق خدا ، بدون توجه به سن ، جنسیت، مذهب، مقام، شغل، نژاد و .....

تلاش برای نجات پیرزن 90 ساله ای که نای حرف زدن و راه رفتن ندارد و یا کودک خردسالی که از بدو تولد از بیماری قلبی رنج می برد همه و همه نشان از خدایی بودن شغل این فرشتگان است .

فرشتگان محبوبی که هرگز به این فکر نمی کنند که این کودک خردسال برای چه بماند که تا آخر عمر از بیماری رنج ببرد و یا پیرزن 90 ساله که .....

شب وقتی سر بر بالش تخت بیمارستان می گذاشتم و می خوابیدم فرشتگانی بودند که تا طلوع صبح همچون پروانه در فضای اطاق پرپر می زدند و ضربان قلب تک تک بیمارانشان را می شمارند .

بارها شاهد آن بودم که وقتی ذره ای اختلال در علائم حیاتی بیماری مشاهده می شد در یک چشم به هم زدن تعداد فرشتگان نجات دو چندان می شد .

باری٬ هر چه از این فرشتگان بگویم کم گفتم عطوفت، مهربانی، صبر، ایثار.... و هیچ جمله ای در خور شغل شان نیست جز همان که امام عاشقان فرمودند " شغل خدایی " .

در این مدت از عمق وجودم احساس کردم که دارو و نسخه پزشک نیست که درمان می بخشد بلکه التیام بخش درد ها و آلام گرمای مهر دستان با محبت و نگاه های جانبخش و صداهای دلنواز و پیام های امید بخش آنهایی است که برای اقدامات پرستاری به بیمار هدیه می کنند.

فرشتگان نجات ! کی بیمارتان چهره غمگین و ناراحت در شما دید مگر شما همچون انسانهای دیگر غم و اندوه ندارید ، که همیشه لبخند و شادی و امید هدیه می کنید .

قدرتان را که تواند حس کند جز خدای زینب .

زینبی که با همه دردها و رنجها و مصیبت ها برای کودکان و زنان و بیماران کربلا پرستاری می کرد بی آنکه غم و اندوه خود را به نمایش گذارد .

....

به دلیل عارضه قلبی یازده روز را در بخش CCU بیمارستان فاطمه الزهرا (س) ساری بستری بودم .

امروز که به لطف خدای مهربان و دعای خیر دوستان و آشنایان از بیمارستان ترخیص شدم با همه مشکلات و نقاهت نتوانستم این بار سنگین شرمندگی (زحمات پرسنل شریف بیمارستان و الکن بودن زبانم ) را تحمل کنم و مجبور شدم چند کلمه ای از احساساتم را در این صفحه بنویسم .

بر حسب وظیفه انسانی از مدیریت محترم بیمارستان ٬ پزشکان ٬ پرستاران و همه پرسنل زحمت کشی که فعالیتشان در پس پرده درمان است تشکر و قدر دانی می کنم .