بعد از یک وقفه تقریبا" پنج ماهه ، بدلیل نیمه تعطیلی مدارس استثنایی تهران (به اظهار آموزش و پرورش) و سخنان اخیر وزیر آموزش و پرورش در دو زمان نه چندان طولانی مجبور شدم چند نکته ای را عرض کنم .

(هر چند تناقض در دو گفته را راحت می توان فهمید.)

سخنان وزیر محترم در حاشیه افتتاح پایگاه اطلاع رسانی مدارس ایران:(٢٢/١١/٨٧)

علی احمدی در خصوص آموزش و پرورش استثنایی کشور گفت: نباید توقعات را بالا ببریم. در حال حاضر آموزش و پرورش برای دانش آموزان استثنایی خدمات سرویس ایاب و ذهاب، آموزشی، توانبخشی و تأمین کمک هزینه برای آینده‌شان در قالب طرح آتیه را ارائه می‌دهد. شما ببینید در چند کشور این خدمات اتفاق می‌افتد و چه درصدی را آموزش و پرورش، چه درصدی را خانواده‌ها و چه درصدی را دستگاه‌های دیگر حکومتی انجام می‌دهند.
وی ادامه داد: به خاطر افزایش قیمت سوخت هزینه ایاب و ذهاب هم بالا رفته و با اینکه به اندازه سال پیش بودجه در نظر گرفته بودیم ولی این مبلغ پاسخگو نبود. آیا آموزش و پرورش به عنوان یک دستگاه تعلیم و تربیتی باید تمام این کارها را به تنهایی انجام دهد. همین‌ها باعث کسری بودجه و کمبود منابع می‌شوند. باید اولویت‌ها را در نظر بگیریم.

سخنان وزیر آموزش و پرورش در جمع مدیران آموزش و پرورش استثنایی کشور: (١٠/١٠/٨٧)

علی احمدی ادامه داد: نخستین اصل فعالیت در این حوزه امیدبخشی به دانش آموزان،خانواده ها و جامعه است که موجب حضور و تاثیرگذاری مناسب تر معلولان در جامعه خواهد شد.
علی احمدی با اشاره به اینکه آموزش و پروش کودکان استثنایی باید پاسخگوی ضروریات زندگی آنان باشد، افزود:نباید به جای کمک به آموزش سواد خواندن ، نوشتن و حساب کردن، شرایط فشارهای روحی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه ایجاد کرد.

آقای وزیر آیا می دانید که دانش آموز استثنایی (کم توان ذهنی- ناشنوا - نابینا و .. ) حتی مقطع پیش دبستانی برای تحصیل رایگان می بایست کیلومترها راه را طی کند. اگر آری! این توقع زیادی نیست که فکر کنیم تامین سرویس ایاب و ذهاب ایجاد توقع زیادی است.

آقای ... دستور دهید تا برایتان آمار تعداد مدارسی که دانش آموزان استثنایی را در تهران بزرگ خدمات می دهند تهیه کنند . تا ببینید که کودکان معصوم و مظلوم برای رفتن به مدرسه شان چند  کیلومتر را باید طی کنند. حتما مد نظر تان هست که آنها دانشجوی پیام نور نیستند بلکه بسیاری از آنها بر روی ویلچر نشسته و نای بلند کردن فریاد هم ندارند.

آقای ... از خدماتی که به کودکان استثنایی ارائه می شود را بیان کردید و فرمودید ببینید در چند کشور جهان این خدمات ارائه می گردد ، به جای اینکه دیگران ببینند به حوزه های مالی و روابط بین الملل وزارت بفرمایید خیلی ساده در این عصر تکنولوژی از طریق سایتها جستجو کنند که کودکان استثنایی در دیگر کشورها از چه خدماتی برخوردارند و از کشور اسلامی چه انتظاری می رود .

آقای ... دستور دهید تا از طریق روابط عمومی نظرسنجی شود تا در این دولت مهرورز و عدالت محور چه میزان ارائه خدمات به این گروه از دانش آموزان که آسیب پذیرترین گروه در آموزش و پرورش می باشند نسبت به دوران گذشته اضافه (کمی ، کیفی) شده است ؟

آقای ... فرمودید در کسری بودجه باید اولویت ها را در نظر گرفت . آیا ایاب و ذهاب کودکان معلول اولویتش کمتر از جشنواره ها سمینار ها و ... است . امروز وزارت شما تجربه کرد که مدرسه استثنایی بدون هزینه ایاب و ذهاب تعطیل خواهد شد . امیدوارم این موضوع در ذهن و مجموعه اسناد آموزش و پرورش باقی بماند تا دیگران هم این تجربه تلخ را تکرار نکنند .

  این بود امید بخشی به دانش آموزان ،خانواده ها و جامعه؟

آقای ... فرموده بودید که آموزش و پرورش کودکان استثنایی باید پاسخگوی ضروریات زندگی کودکان استثنایی باشد و نباید شرایط  فشار روحی برای این دانش آموزان ایجاد کرد .

آقای ...  آیا آشنا کردن افراد به حقوقشان ایجاد توقع است ؟

 آقای ... مژده هم خدمتتان بدهم این کودکان یا نمی بینند ، یا نمی شنوند ، یا نای حرکت ندارند، یا ذهن جستجوگر و پرسشگر ندارند، یا اصلا" ارتباطی با پیرامون خود ندارند و یا ...

 پس همان بهتر که به فکر تیز هوشان و نخبگان باشید که آنها دادشان را خودشان میزنند و در این دنیا هم شاید به شما اعتراض کنند .

خیلی خودتان را اذیت نکنید و حرفهایم را جدی نگیرید ما معلمان استثنایی هم عادت کردیم که حرف دانش آموزانمان را بزنیم شاید به همین دلیل هم مقصریم چون باید بیشتر تلاش میکردیم ویادشان میدادیم که فریاد بزنند چون صدای سکوت به گوش همه نمی رود و شاید بعضی گوش ها برای شنیدن سکوت آماده نشده.