ابن ابی الحديد می گويد :

من نمی دانم در باره بزرگ مردی که دشمنانش اعتراف به فضايلش

 

 

 کردند ٬ و نتوانستند مناصبش را ناديده بگيرند٬ يا فضايلش را کتمان

 

 کنند چه بگويم؟!

 

من نمی دانم در باره مردی که فضايل انسانی به او منتهی می شود ٬

 

 و کليه فرقه های اسلامی ٬ خود را به وی منسوب می دارند

 

 چه بگويم ؟!

 

 علی (ع) که :

 در ولادتش اشک شوق می ريزيم.

در شهادتش اشک ماتم می ريزيم .

و او را مدح و ستايش می کنیم .

نام او را نام عزيزانمان می گذاريم.

تصوير شمشير عدالت او را نشان افتخار خود می دانيم.

به يتيمان به ياد او نگاه می کنيم .

اقامه نمازمان در لوای قامت اوست .

روزه مان را با نظاره به او افطار می کنيم .

ولی

 باز می بينيم علی (ع) همچنان تنها و مظلوم است .

ولی باز کسی نيست  که علی (ع) را بشناسد .

باز بايد دعا کنيم که عليٍ مظلوم و تنها در همه عصرها

و عصر ما در روز حساب ما را تنها نگذارد.

ميلاد اين بزرگ مرد تاريخ بر همه انسانهای

 تشنه عدالت مبارک باد.