فرض کنيد

سلام

مادر روشندل مطلبی در ۱۷ اردبيهشت نوشته که به بهانه آن ...

           از اينكه بعضي از كودكان براحتي نمي توانند آموزش ببينند ، همه متأسف مي‌شويم .

 

 البته اين موضوع براي پدر و مادر كودك دردناك است . اين يك واقعيت انكارناپذير است كه برای

 

 يادگيري بايد عواملي چون آمادگي قبلي ذهني ـ رواني ، برخورداري از حواس ، تمرين ،.. براي

 

كودكان فراهم شود . اگر چه براي كودكان عادي عموماً چنين شرايطي بطور اتوماتيك فراهم مي‌گردد .

 

ولي براي آندسته از كودكاني كه دچار مشكلات شناختي و ذهني و يا در يكي از حواس اختلال دارند ،

 

 در امر يادگيري با مشكلات جدي روبرو خواهند بود . آسيب‌هاي بينايي برحسب سن وقوع نابينايي ،

 

چگونگي ايجاد نابينايي و نيز شدت اين نارسايي هر كدام ممكن است باعث ضعف اساسي در فرآيند

 

 يادگيري كودك شود . تحرك و جهت يابي نقطه ثقل اساس جريان آموزشي براي يك كودك نابيناست و

 

نقش مهمي در سازگاري اجتماعي وعاطفي ايفا مي كند . چنانچه اين وضعيت در سنين قبل از

 

آموزش‌هاي پيش‌دبستاني براي كودك نابينا فراهم نشود و امكان دسترسي به محيط اطراف در مراحل

 

 رشد وجود نداشته باشد و هر چه بيشتر بر گستره‌ي اين محدوديت تقويت گردد ، بايد پذيرفت بخش

 

مهمي از تجربيات كودك دريافت نخواهد شد . و اصولاً او وضعيت ارتباط خود با محيط خودش را در

 

 نمي‌يابد و در آينده با مفاهيمي روبرو خواهد شد كه در ساختار شناختي او خالي از ادراك است .

 

 لذا كودك در مراحل رشد در برخورد با پديده‌ها فاقد قابليت مفهوم سازي شده ، كه فقدان اين

 

 تجربيات سال‌هاي بعدی دوران كودكي بخصوص سالهاي آغاز مدرسه را تحت تأثير قرار خواهد داد .

 

 بويژه اينكه اگر كودكي عليرغم داشتن نقص بينايي ، دچار محدوديت‌هاي ذهني نيز باشد ، حقيقتاً

 

بعلت دامنه‌ي پيچيدگي ويژگي‌هاي كودك كه منحصر بفرد خواهد بود ، امر آموزش و يادگيري را با

 

 مشكل جدي مواجه خواهد كرد .

 

با تست‌هاي رايج و متعارف به تنهايي نمي‌شود ، ظرفيت هوشي و توان‌ ذهني كودك نابينا را ثبت

 

 نمود . براي اين كودكان معمولاً توصيه مي‌شود كه آموزش‌هاي مقدماتي را در كلاسهاي ويژه طی

 

 نمايند تاعملكرد ذهني كودك از طريق برنامه‌هاي آموزشي و افزايش مهارت‌ها درحوزه‌هاي زباني و

 

شناختي و ... تبيين كرد .

 

با اين همه نکات ذيل هم قابل ذکر است که :

 

       ü         همه جامعه و همه مسؤولان نسبت به همه كودكان مسؤولند .

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

       ü         كودكان استثنايي حق دارند از آموزش و پرورش بهره‌مند شوند .

 

       ü         مشكلات هر كودكي تا كودك ديگر با هم فرق دارند . بايد راههاي جديدي را

 

         جستجو كرد .

 

       ü          ما بايد كودكانمان را آنگونه كه هستند بپذيريم نه آنگونه كه مي خواهيم .

 

       ü          آموزش كودكان استثنايي در مدارس با حمايت والدين آنها امكان‌پذير است .

 

     ü       با اعتماد به تخصص و قابليت هاي مشاوران و معلمان ، زمينه‌هاي رشد و

 

         پيشرفت فرزندمان را فراهم كنيم و باور كنيم آنها سعي مي‌كنند بر حسب

 

        وظايف حرفه‌اي و انساني خود ، همواره در تلاشند .

 

       ü          اساس فعاليت مركز آموزشي و مجموعه نيروهاي آن و والدين در حوزه

 

         كودكان استثنايي ، انجام تعهد و عمل به تكليف است و بدون اينكه نتيجه

 

         ما را نگران كند .

 

       ü          از اينكه كودك استثنايي ما در نهايت اگر خوب ياد نمي‌گيرد ، شايد توان ذهني و دريافتی

 

             او همين مقدار است .

 

       ü          هيچ معلمي دوست ندارد كودكي كه در كلاس اوست ، ياد نگيرد و ناتوان باشد

 

          و شاهد ناتواني او باشد .

    

ü     و اين را بپذيريم كه : همانطوريكه همه كودكان نمي‌توانند در مدرسه عادي درس

 

         بخوانند ، همه كودكان استثنايي نيز ممكن است در مدارس استثنايي نتوانند

 

         آموزش ببينند ، لذا جلب امكانات ساير نهادها و سازمانهای حمايتي مهم

 

/ 0 نظر / 2 بازدید